به پاس تعبیر عظیم آزادی ، به پاس حرمت آنان که برای ماندگاری ایران به خاک فرو افتاده اند ، به پاس حضور سبز مردی از تبار باران و عاطفه سرشارش به ایران ، به پاس عشق پاک زنان و مردانی که در تکاپو برای پایان غمنامه ی خویشتند ، به پاس ساقه های ترد دستانی که آواز می خوانند . اینک در فضای سبز ایران و به پاس ارزش اندیشه و قلم ، میرحسین موسوی را برمی گزینم تا شکفتن گل لبخند را دیگر بار بر لبان آریاتباران دیده باشم.حضور سبز شما یاران نیز نشانه ی بهاری ست که در راه است.